Krypta podzielona jest na cztery nawy filarami i cylindrycznymi kolumnami. Różniące się od siebie bazy i kapitele kolumn świadczą o wielu przeróbkach na przestrzeni wieków. Kryptę zamykają trzy apsydiole, w których znajdują się trzy ołtarze sarkofagowe. Mensę centralnego ołtarza stanowi autentyczna rzymska płyta nagrobna. W posadzce przed nim jest umieszczona płyta nagrobna z okresu pobytu kanoników laterańskich. Monofory w apsydiolach są wykonane z alabastru i nigdy nie były wymieniane.
Chrzcielnica w prawej nawie krypty pochodzi z epoki Longobardów, podobnie jak jeden z kapiteli.
Dzwonnica wzniesiona w XV w. nie opiera się na żadnych fundamentach, lecz została zbudowana na północnej apsydzie.
Kościół jest praktycznie pozbawiony malowideł, z wyjątkiem kilku XVI-wiecznych fresków w krypcie. W sklepieniach i apsydach znajdują się dyskretne malowidła z XV i XVI w. o wyraźnym średniowiecznym charakterze. Prezbiterium jest ozdobione czerwonymi pasami i czarnymi motywami ornamentalnymi, częściowo oryginalnymi z XIII wieku, a częściowo wykonanymi ponownie podczas ostatniej renowacji.
Nad ołtarzem zawieszony jest drewniany krucyfiks z XV w. pokryty polichromią.
Opactwo