władze przekazały Ludmyle Staryćkiej-Czerniachiwskiej, że jej córka została skazana na karę łagru, następnie, że zachorowała psychicznie. Prawda o dacie i okolicznościach śmierci Weroniki Czerniachiwskiej została ujawniona w 1990, w zaświadczeniu o rehabilitacji, wydanym przez KGB USRR.
Twórczość Weronika Czerniachiwska jest autorką pamiętnika, który zaczęła prowadzić jeszcze jako gimnazjalistka. Pisała w nim o swoich przeżyciach i uczuciach na tle dramatycznych wydarzeń rozgrywających się w Kijowie i na Ukrainie, wstawiała liryczne wiersze i szkice poetyckie.
Tłumaczyła na język ukraiński Hamleta, Germinal Emila Zoli, Mazepę George’a Byrona, Księżycową dolinę Jacka Londona.
Życie prywatne W 1917 r. poznała Kostiantyna Welihorśkiego, oficera artylerii, w którym z wzajemnością się zakochała. W grudniu 1917 r. mężczyzna oświadczył się jej listownie. 17 stycznia następnego roku zginął, walcząc w szeregach armii Ukraińskiej Republiki Ludowej przeciwko wojskom bolszewickim. O jego śmierci narzeczona dowiedziała się dopiero kilka miesięcy później. W 1921 r. wyszła za mąż za Iwana Jewłaszenkę, jednak małżeństwo okazało się całkowicie nieudane i chociaż formalnie trwało do 1924 r., faktycznie rozpadło się po ośmiu miesiącach. W 1928 r.