Ołeksandr i Ludmyła Czerniachiwscy zostali w procesie pokazowym 19 kwietnia 1930 skazani na kary pięciu lat więzienia (zamienionego w czerwcu 1930 na zesłanie do Stalino), natomiast Weronice jeszcze przed procesem rodziców GPU dało do wyboru wyjazd do Niemiec bez prawa powrotu lub pozostanie w ZSRR, bez możliwości wyjazdu – wybrała drugą możliwość.

W czasie "wielkiego terroru", 8 stycznia 1938 została ponownie aresztowana przez NKWD i oskarżona o szpiegostwo na rzecz Niemiec. Dwoje jej znajomych, podczas ciężkiego śledztwa, obciążyło ją zeznaniami, sugerującymi, że Czerniachiwska jest rezydentką niemieckiego wywiadu, utrzymującą kontakty z antyradziecko nastawionymi Ukraińcami. Kobieta nie przyznała się do winy, podczas uwięzienia postradała zmysły. 21 września 1938 została skazana na śmierć przez "trójkę" NKWD i następnego dnia rozstrzelana w Więzieniu Łukjanowskim w Kijowie. Rodziców nie poinformowano o jej prawdziwym losie;