W 1930 osiadł w rodzinnej posiadłości ziemskiej w Golędzkiem k. Kutna. Zaangażował się w działalność społeczną w zakresie popularyzacji kultury fizycznej, sportu i obronności. Został komendantem miejscowego oddziału Związku Strzeleckiego. Rozwijał działalność rolniczą, propagując innowacyjne metody gospodarowania. Został wybrany wiceprezesem okręgu w Łodzi Centralnego Towarzystwa Rolniczego oraz członkiem zarządu Związku Plantatorów Buraka Cukrowego.
26 czerwca 1934 objął funkcję starosty w Święcianach. Po agresji Związku Radzieckiego, 18 września 1939 ewakuował się wraz z urzędem do Zaleszczyk, jednak sam odmówił emigracji i powrócił do Warszawy. Prawdopodobnie wziął udział w powstaniu 1944.
Po zakończeniu wojny powrócił do pracy urzędniczej, zajmując kolejno stanowiska: inspektora w Wojewódzkim Urzędzie Ziemskim w Łodzi, kierownika w Państwowej Centrali Handlu w Łowiczu oraz planisty w naczelnej dyrekcji Centrali Rybnej w Warszawie. Przeszedł na emeryturę 1 stycznia 1956. Zmarł 4 września 1990 w Warszawie.