mały|Katarzyna Filipek 1897–1944 Katarzyna Filipek z domu Osielczak (ur. 12 marca 1897 w Więcierzy, przysiółku Tokarni, zm. w marcu 1944 w Nowym Targu) – polska działaczka społeczna, aresztowana, torturowana i zamordowana przez gestapo, Sprawiedliwa wśród Narodów Świata.
Życiorys Katarzyna była dzieckiem Tomasza Osielczaka i Marianny z domu Jugowiec, rolników z Więcierzy, obecnie przysiółka Tokarni. Ukończyła jedynie szkołę powszechną, od dziecka pomagając rodzicom w gospodarstwie. W 1921 roku poślubiła Mateusza Filipka, uczestnika wojny polsko-bolszewickiej. Mieszkali na obrzeżach Tokarni, prowadząc własne gospodarstwo rolne, aż do śmierci Mateusza w styczniu 1939 roku. Po jego śmierci Katarzyna pozostała sama z gospodarstwem i szóstką dzieci (siódmym jeszcze nienarodzonym). Po wybuchu II wojny światowej rodzina Filipków uciekła z domu, ukrywając się w lesie w okolicach Myślenic.
W sierpniu 1942 roku nastąpiła eksterminacja Żydów w Myślenicach i pobliskich miejscowościach, wywożąc ich do Auschwitz lub rozstrzeliwując na miejscu. Nielicznym udało się uniknąć zagłady m.in. rodzinie Steinbergów, którzy początkowo ukrywali się w domu sołtysa Tokarni Stefana Barglika.