Ze względu na niebezpieczeństwo wykrycia przez Niemców ukrywania dużej rodziny żydowskiej, Steinbergowie przenieśli się do domu Katarzyny Filipek, na prośbę sołtysa Ukrywali się w stodole, w zimniejszych porach w specjalnie przygotowanym dla nich strychu. Po anonimowym donosie do gestapo o ukrywaniu Żydów w Tokarni, miejscowy sołtys zebrał całą społeczność wiejską i ogłosił publicznie, by zgłosili się wszyscy, którzy pomagają Żydom, tym samym ratując całą wieś od zagłady. Następnie w asyście Niemców musiał sam przeszukiwać domy miejscowych. Przy przeszukaniu gospodarstwa Filipek Niemcy znaleźli rodzinę Steinbergów, wywieziono ich do Łętowni, a następnie rozstrzelano w Jordanowie. Dziwnym zrządzeniem losu nie aresztowano od razu Katarzyny i jej rodziny, jak to zwykle czyniono przy takich przeszukaniach. Dwa tygodnie później Niemcy wezwali na przesłuchanie Katarzynę. Wezwana miała się stawić w domu przesłuchiwanego już wcześniej sołtysa i jego żony Marii. Katarzyna postanowiła oddać się w ręce Niemców, być może tym samym ratując swoje dzieci, bowiem w odwecie za ukrywanie Żydów Niemcy karali całe rodziny, nie oszczędzając dzieci i niemowląt. Po przesłuchaniu cała trójka została przewieziona na komendę w Jordanowie, następnie do Nowego Targu i Zakopanego.