W powojennych latach, kiedy światowa populacja gwałtownie wzrastała, przeludnienie było postrzegane jako bardzo realny potencjalny problem.
Eksperymenty W badaniu z 1962 roku Calhoun opisał zachowanie w następujący sposób:Wiele [samic szczurów] nie było w stanie przeżyć ciąży lub porodu, gdyby do niego doszło. Jeszcze większa liczba, po pomyślnym porodzie, nie spełniała funkcji macierzyńskich. Wśród samców zaburzenia zachowania wahały się od dewiacji seksualnych do kanibalizmu i od szaleńczej nadaktywności do patologicznego wycofania, z którego poszczególne osobniki wychodziły, aby jeść, pić i poruszać się tylko wtedy, gdy inni członkowie społeczności spali. Równie zakłócona była społeczna organizacja zwierząt....
Wspólne źródło tych zaburzeń stało się najbardziej widoczne w populacjach naszej pierwszej serii trzech eksperymentów, w których obserwowaliśmy rozwój tego, co nazwaliśmy "zapaścią behawioralną". Zwierzęta gromadziły się w największej liczbie w jednej z czterech połączonych ze sobą zagród, w których utrzymywana była kolonia. Aż 60 z 80 szczurów w każdej eksperymentalnej populacji gromadziło się w jednym kojcu podczas pory karmienia. Pojedyncze szczury rzadko jadły, z wyjątkiem towarzystwa innych szczurów.