Okręty desantowe projektu 1171 (kod projektu: Tapir, w kodzie NATO: Alligator) – typ radzieckich okrętów desantowych z okresu zimnej wojny, używanych głównie przez marynarkę ZSRR, a następnie Rosji. Zbudowano 14 jednostek czterech podtypów. Klasyfikowane były jako duże okręty desantowe (BDK – Bolszoj Diesantnyj Korabl).
Historia thumb|Okręt proj. 1171/III „Ilja Azarow” od rufy Na przełomie lat 50. i 60. XX wieku Marynarka Wojenna ZSRR rozpoczęła budowę morskich sił desantowych, opartych początkowo na średnich i małych okrętach desantowych, budowanych w ZSRR i Polsce (projektu 770). Pierwszymi dużymi okrętami desantowymi, mającymi większe możliwości przewozowe i umożliwiającymi działania oceaniczne, była seria 14 okrętów projektu 1171. Ich projektowanie zostało rozpoczęte w biurze konstrukcyjnym CKB-50, a w 1963 roku przekazane do CKB-17, późniejszego Newskiego Biura Konstrukcyjnego. Bazą do ich skonstruowania był projekt cywilnego drobnicowca, dlatego wykazywały podobieństwo architektury i konstrukcji do statków handlowych. Służyły do transportu i wysadzania desantu na nieprzygotowanym brzegu i mogły również służyć jako okręty transportowe, do przewozu wojska i sprzętu.