Napęd okrętów stanowią dwa silniki wysokoprężne o mocy łącznej 9000 KM typu M-58A (proj. 1171/I i II), M-58A-3 (proj. 1171/III) lub M-58A-4 (proj. 1171/IV). Maszynownia umieszczona była pod pokładem ładunkowym. Silniki napędzały dwie śruby o stałym skoku. Zasięg pływania wynosił 2000 mil morskich przy prędkości 15,5 węzła, a w przypadku zabrania paliwa także do zbiorników paliwowo-balastowych zwiększał się do 4800 Mm. Według innych danych, zasięg wynosił 10 000 Mm przy prędkości 15 węzłów.
Uzbrojenie Uzbrojenie okrętów obejmowało przede wszystkim dwie armaty uniwersalne kalibru 57 mm na dwudziałowej odkrytej podstawie ZIF-31B, umieszczonej przed nadbudówką. Zapas amunicji wynosił 1200 nabojów. Ponadto dodawano w toku służby do samoobrony trzy poczwórne wyrzutnie MTU-4S pocisków przeciwlotniczych bliskiego zasięgu samonaprowadzających się na podczerwień Strieła-3 z zapasem 24 pocisków podaje niejasne informacje o trzech podwójnych wyrzutniach w przypadku okrętów proj. 1171/I lub dwóch potrójnych z zapasem 36 pocisków w pozostałych (co jest sprzeczne z zamieszczonymi rysunkami pokazującymi trzy wyrzutnie) – przy czym standardowo w ZSRR stosowano poczwórne wyrzutnie tych pocisków.. Były one rozmieszczone na specjalnych postumentach na rufie i na burtach na śródokręciu.