Na pięciu okrętach ustawiono dodatkowo dwie stare półautomatyczne armaty przeciwlotnicze kalibru 45 mm 21KM (BDK-13, 62, 66, 100 i „Aleksandr Torcew”).
W okrętach serii III i IV dodano na dziobie 40-prowadnicową wyrzutnię A-215 niekierowanych pocisków rakietowych kalibru 122 mm Grad-M do ostrzeliwania brzegu. Zapas amunicji wynosił 80 pocisków, a według innych informacji, 160 pocisków. W serii IV dodano również cztery działka przeciwlotnicze kalibru 25 mm w dwóch podwójnie sprzężonych podstawach 2M-3M umieszczone na rufie.
Służba Okręty projektu 1171 wchodziły na uzbrojenie Marynarki Wojennej ZSRR od 1966 roku. Zostały rozdzielone pomiędzy wszystkie cztery główne floty (Czarnomorską, Bałtycką, Północną i Oceanu Spokojnego. Początkowo otrzymywały oznaczenia BDK z numerami (nie nadawanymi kolejno) i nazwy (z wyjątkiem BDK-69), potem tylko nazwy.
proj. 1171/I: BDK-10 „Woroneżskij komsomolec” (późn. „Saratow”), BDK-6 „Krymskij komsomolec”, BDK-13 „Tomskij komsomolec”, BDK-62 „Komsomolec Karelii”, proj. 1171/II: BDK-66 „Siergiej Łazo”, BDK-69 (późn. „Orsk”), proj. 1171/III: BDK-77 „50 let szefstwa WŁKSM”, „Donieckij szachtior”, „Krasnaja Priesnia”, „Ilja Azarow”, „Aleksandr Torcew”, „Piotr Iljiczew”, proj.