Słonecznica uszata (Lepomis megalotis) – gatunek słodkowodnej, drapieżnej ryby promieniopłetwej z rodziny bassowatych (Centrarchidae). Zamieszkuje głównie wschodnią połowę USA oraz północno-wschodni Meksyk. Przy długości całkowitej do 24 cm, odżywia się głównie larwami owadów, detrytusem, glonami, ikrą innych ryb, innymi bassowatymi, również podąża za czukuczanami, które przeczesują dno, odsłaniając bassom źródło pokarmu. Na wielu terenach występuje wiele form barwnych słonecznicy uszatej, najprawdopodobniej tworzą one 6 podgatunków, ale nie zostały one dobrze opisane i sklasyfikowane. Zarówno łacińska, jak i polska nazwa nawiązuje do bardzo dużego rozmiaru pokryw skrzelowych. IUCN uznaje gatunek ten za najmniejszej troski (LC).
Taksonomia Gatunek ten naukowo opisał polihistor Constantine Samuel Rafinesque-Schmaltz w 1820 roku jako Icthelis megalotis. Holotyp prawdopodobnie pochodził z piaszczystych rzek Kentucky. Autor umieścił nowo opisanego okoniokształtnego w podrodzaju Pomotis.