thumb|Tunel Ezechiasza Tunel Ezechiasza (Nikbat Chizkijahu, hebr. נִקְבַּת חִזְקִיָּהוּ) znany jako nowszy tunel Siloe (Nikbat ha-Sziloach, hebr. נִקְבַּת הַשִּׁלֹחַ) – element starożytnego systemu kanalizacji wodociągowej, wykutego w skale wzgórza Ofel w Jerozolimie. Ma 533 m długości.
Według Biblii król Ezechiasz przygotował Jerozolimę na zbliżające się oblężenie przez Asyryjczyków, „blokując źródło wód górnego Gichon i prowadząc je prosto na zachód do Miasta Dawida” (2 Krn 32,30). Odwracając bieg wody ze źródła Gichon, planował odciąć siły wroga pod dowództwem Sennacheryba od dostępu do wody.
Starożytny system wodociągowy wzgórza Ofel Tunel Ezechiasza jest elementem starożytnego systemu kanalizacji wodociągowej, wykutego w skale wzgórza Ofel.
Jedynym źródłem starożytnej Jerozolimy było źródło wypływające w grocie u stóp wzgórza Ofel. Jego istnienie było jednym z powodów, dla których na wzgórzu osiedliło się plemię Jebusytów. Źródło to jest utożsamiane z biblijnym , wzmiankowanym w 1 Księdze Królewskiej (1 Krl 1,33–39), przy którym później Salomon, syn i następca króla Dawida, miał zostać namaszczony na króla.