W okresie panowania Salomona wybudowany został tunel wydrążony wzdłuż podstawy wzgórza, którym płynęła woda ze źródła do wielkiej sadzawki zwanej Birket el-Hamra. W bocznej ścianie tego kanału wykute były otwory, które pozwalały na odprowadzenie nadmiaru wody na tereny położone w Dolinie Cedronu i zlokalizowane tam wówczas ogrody królewskie.
Ezechiasz, panujący nad Królestwem Judy w latach 727–698 p.n.e., obawiając się, że woda spływająca w dół Doliny Cedronu może stanowić istotne zaopatrzenie dla nadciągających wojsk asyryjskiego króla Sennacheryba, wydał polecenie, by zaślepić wszystkie trasy wody ze źródła – w tym tunel Salomona. Źródła wody zostały ukryte. Biblijne teksty opisują, że Ezechiasz „zbudował sadzawkę i wodociąg i sprowadził wodę do miasta” (2 Krl 20,20) oraz „zamknął wyjście wód z górnego Gichonu i poprowadził je prosto na dół ku zachodowi do Miasta Dawidowego” (2 Krn 32,30). thumb|Replika „inskrypcji Siloe” umieszczona w tunelu
Inskrypcja Siloe