Biblioteka Narodowa Ekwadoru (hiszp. Biblioteca Nacional del Ekwador „Eugenio Espejo”) – biblioteka narodowa w Quito w Ekwadorze. Nosi imię pisarza, prawnika i pierwszego bibliotekarza Eugenio Espejo.
Historia Bibliotekę otwarto 25 maja 1792 roku na bazie biblioteki kolegium jezuickiego. Jezuici przybyli do Quito w 1585 roku. Po ich wydaleniu z Ekwadoru z rozkazu Karola III w 1767 roku, zbiory biblioteczne stały się bazą dla pierwszej biblioteki publicznej. Pierwszym bibliotekarzem został był Eugenio Espejo. W 1838 roku biblioteka otrzymała nazwę Biblioteka Narodowa. Zbiory zostały w XIX wieku zniszczone przez dwa trzęsienia ziemi. Po pierwszym, które miało miejsce w 1859 roku prezydent Gabriel García Moreno połączył Bibliotekę z Uniwersytetem Centralnym (Universidad Central de la República). W latach 1862–1876 odbudową i rozwojem biblioteki zajmowali się jezuici, którzy wrócili do Ekwadoru. Od 1876 roku biblioteką zarządza Leonidas Larrea. Dekretem z 23 maja 1883 roku Biblioteka Narodowa staje się samodzielną instytucją, jednak do 1903 roku nie ma własnego budynku. W 1903 roku przenosi się do budynku dawnego Colegio San Gabriel. W maju 1922 roku rząd kupił budynek przy Plaza de San Blas nazywany Coliseum. Biblioteka mieściła się w nim do 1972 roku.