Władysława Maria Insarew-Roszczyn z domu Gowin, także Insarew-Roszczynowa (ur. 21 grudnia 1923 w Krakowie, zm. 24 marca 2013) – polska romanistka, nauczycielka i wykładowca języka francuskiego.
Życiorys Władysława Insarew-Roszczyn urodziła się w 1923 w Krakowie w rodzinie Gowinów, jako córka Heleny i Franciszka. Do wybuchu II wojny światowej ukończyła naukę w szkole powszechnej oraz 3 klasy gimnazjum prowadzonego przez Urszulanki. W trakcie niemieckiej okupacji uczyła się w Zawodowej Szkole Przemysłowej oraz Szkole Handlowej w Krakowie, a także uczestniczyła w tajnym nauczaniu. W trybie tym ukończyła 2 klasy liceum, a w czerwcu 1943 zdała maturę. Następnie studiowała filologię romańską na tajnych kompletach, kontynuowaną na Uniwersytecie Jagiellońskim do czerwca 1946.
W okresie II wojny światowej zaangażowała się w wysyłanie listów i paczek więźniom obozów, w tym m.in. Waldemarowi Insarew-Roszczynowi, za którego wyszła za mąż po wojnie, i z którym w 1946 przeniosła się do Łodzi, w celu podjęcia studiów w Studium Języka i Literatury Francuskiej na Uniwersytecie Łódzkim, kierowanym przez Bolesława Kielskiego. W 1947 podjęła pracę w XVII Liceum dla Pracujących w Łodzi.