Została jednak zmuszona do zakończenia pracy w zawodzie ze względu na sytuację polityczną i ochłodzenie stosunków z krajami Europy Zachodniej i zatrudniona w Biurze Importowo-Eksportowym Przemysłu Papierniczego w Łodzi. W listopadzie 1950 uzyskała tytuł magistra filologii w zakresie filologii francuskiej.
W wyniku odwilży politycznej powróciła do pracy w roli nauczyciela w 1957 w szkole podstawowej nr 157 w Łodzi. latach 1959–1965 była nauczycielką języka francuskiego w XXII Liceum Ogólnokształcącym w Łodzi, a następnie w latach 1965–1973 w XIII Liceum Ogólnokształcącym im. Marii Piotrowiczowej w Łodzi. Następnie w międzyczasie 1959 wyjechała na stypendium do młodzieżowego ośrodka UNESCO we Francji, a w 1960 wyjechała na stypendium naukowo-dydaktyczne do Institut de Touraine w Tours. W 1963 wyjechała do Sèvres na staż językowo-dydaktyczny, gdzie zainteresowała ją metodologia SGAV – metoda audiowizualna nauki języków obcych. W 1966 w Besançon zdała egzamin uprawniający do używania metody audiowizualnej. Następnie w XIII Liceum Ogólnokształcącym rozpoczęła skuteczne starania o umożliwienie nauki języka francuskiego w oparciu o specjalistyczne podręczniki Voix et images de France i metodę SGAV, doprowadzając do wdrożenia nowych metod nauczania, uruchomienia laboratorium językowego przy wsparciu Ambasady Francji.