Tadeusz Chmielewski (ur. 22 listopada 1941 w Wilnie, zm. 17 października 2012 w Warszawie) – polski pianista – solista i kameralista, pedagog, profesor zwyczajny Akademii Muzycznej w Łodzi.
Życiorys Urodził się 22 listopada 1941 w Wilnie, w rodzinie o tradycjach muzycznych – jego matka była nauczycielką gry na fortepianie, a jego babcia była absolwentką Konserwatorium w Charkowie. Rodzina Chmielewskiego po II wojnie światowej przeprowadziła się do Łodzi. Tam Tadeusz Chmielewski od 8 roku życia uczył się prywatnie gry na fortepianie, a następnie podjął naukę w Ludowym Instytucie Muzycznym w Łodzi, będąc uczniem Weroniki Porębiny. W 1955 ukończył z wyróżnieniem naukę w Państwowej Podstawowej Szkole Muzycznej, następnie rozpoczął edukację w Państwowym Liceum Muzycznym jako podopieczny Emilii Rogalskiej, a po 3 latach również Marii Wiłkomirskiej. Następnie pod kierunkiem Wiłkomirskiej studiował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej, w której naukę ukończył z wyróżnieniem w 1965.
W październiku 1965 rozpoczął pracę jako asystent w klasie Bożeny Matulewicz-Szymonowicz w PWSzM.