W latach 1875–1877 i 1877–1879 pracował dodatkowo jako nauczyciel w Tyflisie i w Agulisie, jednak za każdym razem zwalniał się, nie mogąc znieść konserwatywnych poglądów otoczenia.
W 1872 r. został stałym współpracownikiem pisma „Mszak”, wtedy też zaczął podpisywać się pseudonimem Raffi; na łamach pisma drukowane były w odcinkach jego powieści. Wydawca gazety, Grigor Arcruni, krytyk literacki i publicysta, przez kilkanaście lat był również jego przyjacielem i partnerem w dyskusjach politycznych i artystycznych. Pod wpływem wydarzeń w Europie (Komuna Paryska, wojna rosyjsko-turecka i powstanie niepodległej Bułgarii) zastanawiał się, jak i Ormianie mogliby walczyć o wolność i bardziej sprawiedliwe społeczeństwo. W 1884 r. poróżnił się z Arcrunim i przeszedł do pracy w piśmie „Ardzagang”. Zmarł w 1888 r. w Tyflisie, a jego pogrzeb stał się ważnym wydarzeniem w życiu miasta, gromadząc kilka tysięcy ludzi.