Plany małżeńskie W 1356 r. została zaręczona z Jodokiem Luksemburczykiem, bratankiem i potencjalnym następcą cesarza Karola IV. 2 lutego 1361 r. w Wyszehradzie po uzyskaniu dyspensy papieskiej układ małżeński został potwierdzony. Zaręczyny jednak wkrótce zerwano wskutek pogorszenia się relacji króla Ludwika z cesarzem. Dodatkowo Karolowi urodził się syn Wacław, więc Jodok przestał być dziedzicem cesarskiej korony.
Elżbieta po śmierci ojca i brata jako jedyna spadkobierczyni węgierskich Andegawenów stanowiła atrakcyjną kandydatkę na żonę. W 1362 r. Andegawenowie i Habsburgowie zawarli umowę o wzajemnym dziedziczeniu i potencjalnym połączeniu Węgier z Austrią. Zwieńczeniem układu były zaręczyny Elżbiety z bratem księcia Austrii 12-letnim Albrechtem Habsburgiem. Perspektywa połączenia się obu rodów zaniepokoiła cesarza Karola, który wpłynął na papieża, aby nie udzielił narzeczonym wymaganej dyspensy. Papież Urban V 2 lipca 1365 r. poinformował księcia Rudolfa IV, że nie wyraża zgody na związek jego brata z księżniczką Elżbietą.