Poniżej przedstawiono późniejsze periodyzacje według kolejności chronologicznej.
Periodyzacja Naruszewicza Podział historii Polski na okresy według Naruszewicza widać w jego częściowo zrealizowanym projekcie Historia narodu polskiego, gdzie zastosował podział na okres przedchrześcijański, okres dynastii Piastów, i zarysował propozycję dalszego podziału (na okres dynastii Jagiellońskiej i okres wolnej elekcji).
Periodyzacja Towarzystwa Przyjaciół Nauk Już na początku XIX wieku Towarzystwo Warszawskie Przyjaciół Nauk, z którym związany był m.in. Stanisław Staszic, zaproponowało następujący podział (w Odezwie w sprawie prospektu historii narodu polskiego, 1809):
I – do momentu wprowadzenia chrześcijaństwa; II – od 966 r. do 1138 r.; III – od Władysława II do 1370 r.; IV – od Ludwika Węgierskiego do 1572 r.; V – od 1572 r. do Sejmu 1788 r.; VI – od 1788 r. do 1795 r.; VII – „Historia narodu pod obcym panowaniem, aż do postanowienia Księstwa Warszawskiego”.
Periodyzacja Lelewela Joachim Lelewel w 1813 r. zaproponował następujący podział (Historii Polski do końca panowania Stefana Batorego):