W teorii prawa termin „obowiązywanie” występuje w kilku znaczeniach. Można odwoływać się do racji uzasadniających uznanie normy za wiążącą, przede wszystkim do jej uzasadnienia tetycznego lub aksjologicznego, albo do faktów świadczących o społecznej efektywności normy. Kryteria te mogą występować łącznie, lecz dotyczą różnych właściwości norm i różnych podstaw twierdzeń o ich obowiązywaniu.
Obowiązywanie prawne normy
W normatywistycznym ujęciu obowiązywania norm prawnych punktem wyjścia jest przyjęcie określonej normatywnej koncepcji źródeł prawa. Obejmuje ona przede wszystkim reguły walidacyjne, określające, jakie fakty uznaje się za fakty prawotwórcze, oraz reguły egzegezy, dotyczące wiązania z tymi faktami obowiązywania norm o określonej treści.
Reguły walidacyjne określają zatem kryteria kwalifikowania określonych faktów – np. należytego ustanowienia aktu prawodawczego – jako prawotwórczych. Sam fakt ustanowienia określonych przepisów prawnych nie wystarcza jednak do ustalenia treści wszystkich obowiązujących norm.