„SS Kachidoki Maru” (wcześniej SS „Wolverine State”, SS „President Harrison”) – statek pasażersko-towarowy pływający początkowo pod banderą amerykańską, a następnie pod banderą japońską.
Został zbudowany na zlecenie United States Shipping Board jako jeden z siedmiu statków projektu 1095. W latach 1921–1941 przewoził pasażerów i towary na zlecenie różnych amerykańskich linii żeglugowych. Następnie został wyczarterowany United States Navy. W grudniu 1941 roku, wkrótce po wybuchu wojny na Pacyfiku, został zdobyty przez Japończyków nieopodal Szanghaju. Pod nazwą „Kachidoki Maru” został wcielony do japońskiej marynarki handlowej. 12 września 1944 roku został zatopiony na Morzu Południowochińskim przez amerykański okręt podwodny USS „Pampanito”. Przewoził wtedy około 950 brytyjskich jeńców wojennych, spośród których 431 poniosło śmierć.
„Kachidoki Maru” jest zaliczany do grona tzw. piekielnych statków.
Dane techniczne Był statkiem pasażersko-towarowym o długości 153 metrów, szerokości 19 metrów i zanurzeniu 8,6 metrów. Jego pojemność wynosiła 10 533 BRT. Był jedną z siedmiu jednostek tzw. projektu 1095, których budowę zleciła agencja rządowa United States Shipping Board w związku z przystąpieniem USA do I wojny światowej.