520 uratowanych jeńców zostało zabranych do portu Sanya na Hajnanie. Dołączyło tam do nich 136 australijskich i brytyjskich jeńców – rozbitków z „Rakuyō Maru”, których uratował japoński eskortowiec CD-11. Wszystkich zaokrętowano na tankowiec „Shincho Maru”. Zarówno ranni jeńcy, jak i japońscy rozbitkowie, w tym wielu poważnie poparzonych, praktycznie nie otrzymywali żadnej pomocy medycznej. Ci pierwsi musieli w dodatku pozostać na pokładzie „Shincho Maru” – bez żadnej osłony przed promieniami tropikalnego słońca. Na wieść, że tankowiec ma ich zabrać do Japonii, jeńcy gwałtownie zaprotestowali, obawiając się śmierci w płomieniach, gdyby także i ten statek został zatopiony przez Amerykanów. Ostatecznie Japończycy ustąpili i zgodzili się ich przenieść na statek „Kibitsu Maru”. Wypłynął on z portu wieczorem 16 września wraz z pozostałymi ocalałymi jednostkami z konwoju HI-72. Podczas rejsu do Japonii wybuchła epidemia dyzenterii, która pochłonęła osiem ofiar. Uniknąwszy po drodze zatopienia przez amerykańskie bombowce i okręt podwodny USS
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kachidoki Maru · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.