Dopiero po upływie pewnego czasu japońscy marynarze zmienili zdanie i pozwolili ocalałym Brytyjczykom wspinać się na pokłady swoich jednostek. Jeden z okrętów, który przybył na miejsce katastrofy późnym popołudniem, dał jeńcom tylko piętnaście minut na wejście na pokład. Co najmniej dwunastu nie zdążyło na czas i zostało pozostawionych w morzu.
Michael Sturma podaje, że zatopienie „Kachidoki Maru” spowodowało śmierć 431 jeńców. Zginąć miało także 57 Japończyków – pasażerów i członków załogi – w tym kpt. Hosoya. Podobną liczbę wskazuje Gregory F. Michno, według którego wraz z „Kachidoki Maru” zatonęło 476 „jeńców i innych pasażerów”, a także 12 członków załogi. W innych źródłach można natomiast znaleźć odmienne szacunki. W brytyjskich raportach, które sporządzono krótko po kapitulacji Japonii, liczbę jeńców, którzy zginęli na „Kachidoki Maru” oszacowano na 435. Raymond Lamont-Brown podaje, że życie straciło około 700 pasażerów i członków załogi, w tym 400 brytyjskich jeńców. Van Waterford również szacował liczbę zabitych jeńców na około 400. Brian MacArthur pisze z kolei o śmierci 460 jeńców.