Niektórzy świadkowie twierdzili, że miały miejsce wypadki, gdy jeńcy korzystając z niespodziewanej okazji do zemsty, zabijali japońskich strażników i marynarzy. Zdaniem Michaela Sturmy jest to jednak mało prawdopodobne. Gdy zapadał zmierzch na miejsce katastrofy przypłynęły dwa japońskie okręty: eskortowiec „Mikura” i okręt-baza wodnosamolotów „Kagu Maru”. Podjęły one japońskich rozbitków, jednakże wszystkich Australijczyków i Brytyjczyków pozostawiły w morzu. Jeńcy, którzy usiłowali wspiąć się na ich pokłady, byli z powrotem wrzucani do morza. Jeden z oficerów „Mikury” miał zagrozić, że jeńcy zostaną zastrzeleni jeżeli zbliżą się zbytnio do okrętu. Dwóch rannych japońskich rozbitków, których jeńcy przyjęli na swoją tratwę, usiłowało przekonać oficera Cesarskiej Marynarki Wojennej, aby zabrał także białych rozbitków, jednakże bezskutecznie.