Gdy po pewnym czasie „Grouper” wysunął swój peryskop, „Lisbon Maru” zniknął z pola widzenia.

Żaden z jeńców nie doznał uszczerbku na skutek eksplozji torpedy. Trafiła ona w bunkier węglowy na sterburcie, powodując przechył oraz awarię maszyn i sieci elektrycznej. Niemal natychmiast po storpedowaniu statku Japończycy zasłonili włazy do wszystkich ładowni za pomocą brezentowych płacht. Jeńcom zabroniono wychodzić na pokład, nawet w celu skorzystania z latryny. W drugiej połowie dnia na pomoc „Lisbon Maru” przypłynęły niszczyciel „Kuri” oraz frachtowiec „Toyokuni Maru”. Gdy nie udało się ponownie uruchomić maszyn, zapadła decyzja o przeniesieniu japońskich żołnierzy na „Toyokuni Maru” i odholowaniu uszkodzonego statku bliżej wybrzeży Chin. Dowodzący jenieckim kontyngentem por. Hideo Wada zdecydował jednocześnie, że Brytyjczycy pozostaną zamknięci w ładowniach, gdyż jego zdaniem 25 strażników nie byłoby w stanie zapanować nad 1816 jeńcami. Dowódca statku Shigeru Kyoda zaprotestował, wskazując, że w ładowniach brakuje odpowiedniej wentylacji, a nagłe zatonięcie statku mogłoby spowodować liczne ofiary. Nie zdołał jednak skłonić Wady do zmiany decyzji.