Sprawa wymordowania rozbitków z „Suez Maru” nie była jednak poruszana w trakcie tego procesu.

W maju 1949 roku jeden z byłych członków załogi trałowca W-12 napisał list do amerykańskich władz okupacyjnych, w którym ujawnił, że jeńcy-rozbitkowie z „Suez Maru” padli ofiarą masakry. Niedługo później kpt. Kawano i por. Iketani zostali zatrzymani. Podczas przesłuchań, które odbyły się w tokijskim więzieniu Sugamo, obaj przyznali, że rozbitków wymordowano, a następnie sfałszowano dokumentację dotyczącą tej sprawy. Ujawnienie tych faktów nastąpiło jednak dwa miesiące po tym, gdy władze okupacyjne oficjalnie zdecydowały o zaprzestaniu ścigania Japończyków podejrzewanych o zbrodnie wojenne. Brytyjski sekretarz stanu ds. wojny Manny Shinwell w porozumieniu z ministrem spraw zagranicznych Ernestem Bevinem podjął decyzję, że dla sprawy „Suez Maru” nie będzie czyniony wyjątek i zostanie ona umorzona. Najprawdopodobniej za tą decyzją stała niechęć do zadrażniania stosunków z Japonią w obliczu niedawno rozpoczętej zimnej wojny. W konsekwencji japońscy podejrzani zostali zwolnieni z aresztu i nie postawiono im żadnych zarzutów.