SS „Tamahoko Maru” – japoński statek pasażersko-towarowy, oddany do służby w 1919 roku.
Początkowo nosił nazwę „Yone Maru”. W latach 1919–1941 przewoził pasażerów i towary pod flagą różnych japońskich linii żeglugowych. W październiku 1941 roku został zarekwirowany przez Cesarską Armię Japońską. W czasie wojny na Pacyfiku wykorzystywano go do transportu żołnierzy i materiałów wojennych. 24 czerwca 1944 roku został zatopiony w pobliżu Nagasaki przez amerykański okręt podwodny USS „Tang”. Statek przewoził wtedy 772 alianckich jeńców wojennych, spośród których 560 poniosło śmierć.
„Tamahoko Maru” jest zaliczany do grona tzw. piekielnych statków.
Dane techniczne „Tamahoko Maru” był statkiem pasażersko-towarowym o długości 129,5 metrów, szerokości 16,3 metrów i zanurzeniu 11,4 metrów. Jego pojemność wynosiła 6780 BRT.
Statek był wyposażony w jedną śrubę. Kotły były opalane węglem. Napęd zapewniała maszyna parowa potrójnego rozprężania o mocy 555 NHP. Osiągał prędkość maksymalną 12,5 węzłów.
Historia Przebieg służby Statek został zbudowany w stoczni Harima Dock Company w Kobe. Stępkę położono 2 września 1918 roku. Wodowanie miało miejsce 8 lutego 1919 roku, wtedy też jednostce nadano nazwę „Yone Maru”. Do służby weszła w marcu tegoż roku.