right|thumb|240px|”Aligator” Bonnechere, 1907 r. right|thumb|240px|Ten sam holownik Bonnechere w trakcie „przeciągania się” po lądzie (po okragłych balach) z użyciem kabestanu i wielokrążka, 1907 r. right|thumb|240px|”Aligator” o nazwie St. George na jeziorze Tremblant w Quebec, 1908 r.
Aligator (ang. alligator tug, aka warping tug) – nieformalna nazwa klasy małych jednostek pływających, w typie holowników o specyficznej budowie, opatentowanych w Kanadzie i eksploatowanych na wodach śródlądowych na pograniczu kanadyjsko-amerykańskim od końca lat 80. XIX w. do lat 20. wieku XX. Stosowane były wyłącznie do transportu (holowania) drewna, zwłaszcza na obszarach o gęstej sieci mniejszych i płytszych jezior. Nazwa związana z tym, że jednostki te potrafiły samodzielnie przemieszczać się lądem między kolejnymi akwenami – choć wolno i dość niezręcznie, podobnie jak właśnie aligatory.
Historia Pod koniec XIX wieku przemysł drzewny Ontario wykorzystał już większość drewna z bliskiego sąsiedztwa dużych, wygodnych dróg wodnych. Dotyczyło to zarówno drewna budowlanego (konstrukcyjnego) jak i – a z czasem zwłaszcza tego - przeznaczonego do produkcji celulozy.