Dane taktyczno-techniczne Okręt był kanonierką torpedową z kadłubem wykonanym ze stali. Długość całkowita wynosiła 75,5 metra (72 metry między pionami), szerokość 8,5 metra i zanurzenie 2,9 metra. Wyporność normalna wynosiła 755 ton, a pełna 900 ton. Jednostka napędzana była przez dwie pionowe maszyny parowe potrójnego rozprężania Germania o łącznej mocy 4700 KM, do których parę dostarczały cztery kotły lokomotywowe (także produkcji Germanii). Prędkość maksymalna napędzanego dwoma śrubami okrętu wynosiła 18 węzłów. Okręt zabierał zapas 175 ton węgla.
Na uzbrojenie artyleryjskie jednostki składały się początkowo dwa pojedyncze działa kalibru 105 mm SK C/91 L/35 Kruppa oraz sześć pojedynczych dział kalibru 47 mm SK C/91 L/40 Kruppa. Broń torpedową stanowiły trzy pojedyncze wyrzutnie kalibru 356 mm, w tym jedna stała na dziobie.
Załoga okrętu składała się z 9 oficerów, 11 podoficerów i 60 marynarzy.
Służba „Peleng-i Derya” został przyjęty w skład marynarki wojennej Imperium Osmańskiego we wrześniu 1896 roku. W marcu 1897 roku, tuż przed wybuchem wojny grecko-tureckiej, okręt znajdował się w składzie 2. eskadry floty osmańskiej.