Nieprzygotowane do działań wojennych osmańskie okręty przebywały przez cały okres działań wojennych w Dardanelach, do których wpłynęły 20 marca („Peleng-i Derya” musiała holować kilka torpedowców, które uległy uszkodzeniu). 15 maja kanonierka uczestniczyła w ćwiczeniach morskich, jako jeden z nielicznych okrętów zdolnych do wyjścia w morze.
W 1906 roku na okręcie dokonano modyfikacji uzbrojenia: zdemontowano oba działa kalibru 105 mm i sześć dział kalibru 47 mm, instalując w zamian dwa pojedyncze działa kalibru 120 mm SK C/97 L/40, dwa pojedyncze działa kalibru 88 mm SK C/89 L/30 i trzy pojedyncze karabiny maszynowe kalibru 7,9 mm L/79. 10 października 1912 roku, tuż po wybuchu I wojny bałkańskiej, okręt przebywał w stoczni w Stambule. W 1913 roku ze względu na stan techniczny okręt wycofano do rezerwy.
Po wybuchu I wojny światowej, we wrześniu 1914 roku „Peleng-i Derya” powróciła do służby. Załoga okrętu została powiększona do 12 oficerów, 15 podoficerów i 83 marynarzy, a jednostka była w stanie osiągnąć prędkość 14 węzłów. 14 grudnia kanonierka eskortowała w Dardanelach pancerniki „Barbaros Hayreddin” i „Turgut Reis”.