W 1945 roku został kierownikiem rozgłośni krótkofalowych, a w 1947 roku dyrektorem regionalnym na Słowacji.
Od 1943 roku wykładał elektrotechnikę wysokiej częstotliwości i elektroakustykę oraz kierował Instytutem Elektrotechniki Wielkiej Częstotliwości na Słowackiej Wyższej Szkole Technicznej w Bratysławie.
Był redaktorem czasopisma Madé prúdy, a także pierwszym redaktorem czasopisma Slovenské smery umelecké a kritické.mały|Grób Dobroslava Chrobáka (2024)
Śmierć Zmarł 16 maja 1951 roku w Bratysławie po nieudanej operacji usunięcia guza mózgu. Miał 44 lata.
Trumnę z jego zwłokami przetransportowano, pochowany został w rodzinnym Hybiu. Pogrzeb odbył się 19 maja 1951 roku.
Życie prywatne Jego żoną była Herta Chrobáková z domu Zálišová, słowacka redaktorka i tłumaczka, z którą miał syna.
Od 1946 roku był członkiem Komunistycznej Partii Czechosłowacji.
Twórczość Początkowo, pisząc pierwsze utwory jeszcze w trakcie studiów, inspirował się środowiskiem młodych artystów w Pradze, m.in. , , Mikulášem Galandą, , Emilem Boleslavem Lukáčem, i Ladislavem Novomeským. W późniejsze twórczości inspirował się m.in. Charlesem Ferdinandem Ramuzem, Knutem Hamsunem i Kazimierzem Przerwą-Tetmajerem.