Koncepcja racjonalnego prawodawcy uzyskała szczególnie silną pozycję w polskiej teorii i praktyce prawniczej. Bator wskazuje, że założenie racjonalności autora tekstu prawnego bywa przedstawiane jako specyficzna cecha polskiej kultury prawnej i ma istotne znaczenie zarówno w teorii wykładni, jak i w dogmatyce prawa oraz orzecznictwie.
Model ten wpływa na sposób formułowania wielu argumentów interpretacyjnych. Prawnicy odwołują się np. do założeń, że racjonalny prawodawca: nie ustanawia norm zbędnych; nie posługuje się różnymi słowami bez powodu; nie zamierza tworzyć regulacji wewnętrznie sprzecznych; zna obowiązujący system prawa; dobiera środki adekwatne do zamierzonych celów; bierze pod uwagę następstwa wprowadzanych regulacji.
Nie wszystkie te założenia należą jednak do minimalnej definicji racjonalności. Część stanowi rozwinięcie modelu dostosowane do potrzeb wykładni albo teorii legislacji.
Krytyka koncepcji
Koncepcja racjonalnego prawodawcy od początku była przedmiotem sporów.