Różnica ta wynika z odmiennego sposobu klasyfikowania dyrektyw interpretacyjnych w poszczególnych koncepcjach wykładni.
Wykładnia systemowa a wykładnia funkcjonalna
Wykładnia funkcjonalna i wykładnia systemowa stanowią pojęciowo odrębne rodzaje wykładni. Dyrektywy systemowe odwołują się przede wszystkim do relacji rekonstruowanej normy z innymi normami systemu prawa, jego hierarchią i zasadami. Dyrektywy funkcjonalne odwołują się natomiast do celów i wartości przypisywanych prawodawcy oraz do wiedzy o rzeczywistości społecznej i skutkach regulacji.
Z tego względu kontekstu pozaprawnego – np. warunków społecznych, gospodarczych lub politycznych, wiedzy o następstwach określonego rozwiązania czy celów regulacji – nie zalicza się zasadniczo do wykładni systemowej, lecz do wykładni funkcjonalnej.
Odrębność pojęciowa obu rodzajów wykładni nie oznacza ich całkowitej rozłączności w praktyce. Dyrektywy systemowe i funkcjonalne są często stosowane równolegle, a ta sama okoliczność może być istotna w obu rodzajach wykładni z różnych względów.
Wykładnia systemowa a reguły kolizyjne