Uzbrojenie może stanowić może wielkokalibrowy karabin maszynowy kal. 12,7 mm, karabin maszynowy kal. 7,62 mm lub granatnik automatyczny kal. 40 mm.
Ochrona balistyczna pojazdu przed ostrzałem jest standardowo na poziomie 2 zgodnie z normą STANAG 4569, zaś za pomocą dodatkowych kompozytowych paneli opancerzenia można zwiększyć ochronę do poziomu 3. Ochrona przeciwminowa to poziom 3a. Podłoga kabiny załogi oraz przedziału napędowego ma deflektor w kształcie litery „V”, co w wypadku eksplozji ładunku wybuchowego pod pojazdem, np. w formie IED, rozprasza energię wybuchu. Zbiorniki paliwa odporne są na ostrzał z broni kal. 7,62 mm oraz dodatkowo są one samouszczelniające.
Kabina załogi jest klimatyzowana. Koła wyposażone są w automatyczny system pompowania opon i wkładki typu „run-flat”, umożliwiające poruszanie się z przebitymi czy przestrzelonymi oponami z prędkością do 50 km/h na maksymalnym dystansie do 50 km. Tur V wyposażono dodatkowo we wciągarkę o uciągu 70 kN oraz przewidziano możliwość montażu wyrzutni granatów dymnych. Wóz przystosowano do transportu drogą lotniczą, kolejową oraz drogową.
Zobacz też AMZ Tur
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polskie samochody wojskowe