Izabela Nagórska z domu Domańska, ps. „Kalina” (ur. 22 kwietnia 1913 w Łodzi, zm. 17 listopada 2001 tamże) – polska bibliotekarka i działaczka społeczna.
Życiorys Nagórska urodziła się w Łodzi, gdzie uczęszczała do szkoły powszechnej i Państwowego Gimnazjum Żeńskiego przy ul. Pomorskiej. W 1931 zdała maturę i podjęła studia historyczne na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie w 1935 uzyskała dyplom magistra filozofii. W 1934 rozpoczęła praktykę w Bibliotece Ordynacji Zamojskiej w Warszawie. W 1936 rozpoczęła pracę w V Miejskiej Wypożyczalni Książek dla Dzieci i Młodzieży w Łodzi (przy ul. Senatorskiej 36), w tym samym roku ukończyła kurs bibliotekarski. W 1937 została kierowniczką IV Miejskiej Wypożyczalni Książek. Zaangażowała się we współpracę Janem Augustyniakiem w organizacji sieci bibliotek publicznych w Łodzi. Przed II wojną światową ukończyła kurs PCK ratownictwa sanitarnego.
W trakcie II wojny światowej była opiekunką społeczną w Ośrodku Zdrowia i Opieki Społecznej w Warszawie przy ul. Opaczewskiej. W 1943 dołączyła do Armii Krajowej pod pseudonimem Kalina – podczas powstania warszawskiego działała w Służbie Kobiet „Pomoc Żołnierzom” na Żoliborzu.