Vode była jedną z pierwszych słoweńskich aktywistek na rzecz praw kobiet i jednym z pierwszych organizatorów organizacji praw człowieka w swojej ojczyźnie. Opublikowała liczne teksty dotyczące niesprawiedliwości społecznej i praw kobiet. Niektóre z jej najważniejszych książek to Kobieta we współczesnym świecie (Žena v sedanjem svetu, 1934), Kobieta i faszyzm (Žena i fašizam, 1935, napisana w języku serbsko-chorwackim), Płeć i przeznaczenie (Spol in usoda), opublikowana w 1938 r. Domagała się przyznania kobietom prawa do głosowania, walczyła o prawo do aborcji z przyczyn społecznych, a nie tylko medycznych. O pozycji kobiet w społeczeństwie pisała z pozycji marksistowskich, socjalistycznych. Walczyła o równe warunki pracy dla kobiet i mężczyzn oraz o równość w zarobkach niezależnie od płci.
Działała w wielu organizacjach kobiecych w przedwojennej Jugosławii. Pełniła funkcję przewodniczącej Związku Pracujących Kobiet i Dziewcząt () i była członkiem bałkańskiego regionalnego stowarzyszenia Mała Ententa Kobiet. W latach 1927–1937 pełniła funkcję przewodniczącej Ruchu Kobiet (Ženski pokret), w której tworzeniu brała udział w 1926. Była delegatką na Praska Konferencję Małej Ententy Kobiet w 1927 r.;