Mechanizm, technika, konkretne możliwości i rozwiązania zapewniające bezkolizyjny przebieg tego procesu powinny być strzeżone szczególną tajemnicą. W ramach maskowania strategicznego możliwe jest jednak dokonywanie tego wręcz w ostentacyjny sposób, włącznie z sugerowaniem wyższego stopnia gotowości i zdolności bojowej, niż rzeczywisty. Może to być niekiedy czynnikiem na tyle odstraszającym, że powstrzyma potencjalnego agresora od podejmowania działań.
Kolejnym elementem pogotowia zbrojnego jest strategiczne rozwinięcie sił zbrojnych, czyli mobilizacyjne i operacyjne rozwinięcie wojsk. Jego celem jest przestawienie wojsk ze stanu pokojowego na wojenny oraz przyjęcie ugrupowania strategicznego. Operacyjne rozwinięcie wojsk obejmuje: osiąganie wyższych stanów gotowości bojowej, rozwijanie mobilizacyjne podległych jednostek, przegrupowanie wojsk do obszarów i rejonów wyjściowych i osiąganie gotowości do przeprowadzenia pierwszej operacji. System operacyjnego rozwinięcia wojsk powinien on być na tyle elastyczny, aby zapewniać możliwość reagowania na rozwój sytuacji polityczno-militarnej, na zmieniającą się skalę i dynamikę.