Ponadto niektórzy pojawili się na linii kolejowej, a nawet w Zimbabwe, po różnych starciach z wodzami, misjami lokalnymi, państwem kolonialnym i antykolonialnym ruchem nacjonalistycznym. Zbrojny opór przeciwko państwu doprowadził do ostatecznego konfliktu w 1964 roku, który oznaczał koniec jawnego istnienia Lumpy w Zambii. Kościół Lumpa zaczął zdobywać wielu wyznawców, co doprowadziło do masowego odejścia ludzi z Kościoła rzymskokatolickiego i Kościoła Szkockiego.
Stan wyjątkowy Kiedy w styczniu 1976 roku, w odpowiedzi na złożony kryzys krajowy i międzynarodowy, prezydent Zambii Kenneth Kaunda ogłosił stan wyjątkowy, który w rzeczywistości przywrócił jedynie ten uśpiony, który został ogłoszony w lipcu 1964 roku przez ówczesnego gubernatora Rodezji Północnej, w związku z powstaniem separatystycznego kościoła Alice Lenshiny Mulengi, powszechnie zwanego „Lumpa”. Na terenach wiejskich północno-wschodniej Zambii walki między wojskami państwowymi a członkami Kościoła ustały w październiku 1964 roku, pozostawiając szacunkową liczbę ofiar śmiertelnych na około 1500 osób. Ale stan wyjątkowy (implikujący zwiększenie uprawnień władzy wykonawczej rządu) mógł trwać dalej.