Pertes du Rhône – skalistych katarakt na Rodanie koło Bellegarde-sur-ValserineDenis Weidmann: Un ouvrage oublié, le canal d'Entreroches [w:] "Bulletin technique de la Suisse romande", R. 135 (2009) zeszyt 15-16, s. 6-8 . Tę ostatnią przeszkodę usunęła dopiero w 1948 r. budowa zapory Génissiat.
Tym niemniej inwestycję uruchomiono w 1638 r. Pracami do 1644 r. kierował sam Elie GouretPaul-Louis Pelet: Elie du Plessis-Gouret [w:] Dictionnaire Historique de la Suisse . W budowę zaangażowały się fundusze holenderskie (19%), francuskie (10%), berneńskie (55%) i genewskie (16%). Kanał zaprojektowano w oparciu o rzeki Thièle (uchodzi do jeziora Neuchâtel) oraz Venoge (uchodzi do Jeziora Genewskiego), które miały dostarczać wody niezbędnej do obsługi śluz.
Pierwszy odcinek między Yverdon i Orbe korzystał z koryta rzeki Thièle, wzdłuż której wybudowano dróżki dla holujących barki ludzi lub zwierząt. 12 kwietnia 1640 r. ukończono kopanie 9-kilometrowego odcinka między Orbe a Entreroches koło Orny. Kanał był zaprojektowany zgodnie z ówczesnymi normami: miał szerokość 18 stóp (5,28 m) na poziomie wody, 10 stóp (2,93 m) w dnie i głębokość 8 stóp (2,35 m).