Od 1941 posługiwał się personaliami Tomasz Lempart, ur. 10 czerwca 1910, należącymi do jego znajomego. Nazwisko to przyjął za własne w 1949. Po zajęciu Lwowa przez Niemców uciekł do Warszawy, następnie pracował w Siedlcach jako robotnik.
Był członkiem Polskiej Partii Robotniczej (od października 1944) i Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (od 1948). Od 1945 pracował w strukturach Urzędów Bezpieczeństwa Publicznego, początkowo jako starszy cenzor w Powiatowym Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego w Siedlcach, od lutego 1945 na takim samym stanowisku w Wojewódzkim Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego w Lublinie. Następnie kolejno jako inspektor (od 1 marca 1945), zastępca kierownika (od 1 kwietnia 1945) i kierownik (od 27 sierpnia 1945) Wojewódzkiego Oddziału Cenzury Wojennej w WUBP w Lublinie. 10 sierpnia 1946 został naczelnikiem Wydziału VII WUBP w Łodzi, 1 stycznia 1947 naczelnikiem Wydziału „B” WUBP w Lublinie. Od 15 stycznia 1948 był kierownikiem Departamentu Administracyjno-Gospodarczego, od 1 maja 1949 do 30 września 1952 naczelnikiem Departamentu Szkolenia Wydziału Kultury Fizycznej i Sportu Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego. Równocześnie od lutego 1948 był sekretarzem generalnym Zrzeszenia Sportowego Gwardia, a w latach 1948–1950 wiceprezesem Polskiego Związku Bokserskiego.