W czerwcu 1950 został członkiem prezydium reaktywowanego przez władze PRL Polskiego Komitetu OlimpijskiegoArtur Pasko Polski Komitet Olimpijski i olimpizm w latach Polski Ludowej, w: Józef Lipiec (red.) Olimpizm polski. Na stulecie Polskiego Komitetu Olimpijskiego, wyd. Kraków-Warszawa 2019, s. 62..
Odszedł ze służby w 1952 w stopniu kapitanaDane osoby z katalogu funkcjonariuszy aparatu bezpieczeństwa: Tomasz Lempart.. Jego kariera załamała się po tym, jak odkryto, że podawał nieprawdziwe informacje o swojej przeszłości.
Od 1 października 1952 pracował w Głównym Komitecie Kultury Fizycznej, początkowo jako dyrektor Działu Wychowania Fizycznego i Sportu, od 1 marca 1953 jako dyrektor Departamentu Wyszkolenia Sportowego GKKF. W połowie 1953 został sekretarzem generalnym Polskiego Komitetu Olimpijskiego. Równocześnie był sekretarzem istniejącego w latach 1957–1958 Związku Polskich Związków SportowychArtur Pasko Sport wyczynowy w polityce państwa 1944–1989, wyd. Avalon, Kraków 2012, s. 202.. W latach 1963–1968 był redaktorem naczelnym miesięcznika Materiały Szkoleniowe PKOl, od 1966 pod nazwą Sport WyczynowyMała Encyklopedia Sportu. T. 2 L-Ż, wyd. Sport i Turystyka, Warszawa 1986, s. 458..