To wschodni styl, "dalej udoskonalony w następnych stuleciach, jest pismem nastaligh używanym obecnie w Iranie"
Najsłynniejszym kaligrafem następnego pokolenia na Wschodzie był Mir Ali Harawi (zm. 1544), który był mistrzem pisma nastaligh. Wschodni styl nastaligh zaczął dominować w zachodnim Iranie, gdy artyści coraz liczniej zaczęli pracować w królewskim safawidzkim skryptorium. Najsłynniejszym spośród tych pracujących dla dworu kaligrafów był Szah Mahmud Niszapuri (zm. 1564/1565), znany przede wszystkim z użycia nastaligh do przepisania Koranu. Artystyczne apogeum nastaligh osiągnął w twórczości Mir Emada Hasaniego (zm. 1615), „którego styl pozostał wzorem w następnych stuleciach”. Następcy Mir Emada w wiekach XVII i XVIII rozwinęli bardziej rozciągnięty styl nastaligh, z większymi przerwami pomiędzy słowami. Największy irański kaligraf XIX stulecia, Mirza Mohammad Reza Kalhor (zm. 1892), ponownie wprowadził bardziej zwarty styl, pisząc słowa mniejszej wielkości za pomocą jednego pociągnięcia. W XIX wieku w Iranie nastaligh zaadaptowano do litografowanych książek.