Przeciwnatarcie w skali operacyjnej występuje wówczas, gdy broniący się związek operacyjny większością sił przechodzi z operacji obronnej do zaczepnej. Jest rodzajem operacji zaczepnej wykraczającej poza zadania prowadzonej do tej pory. W wymiarze przestrzennym zadania wojsk mogą sięgać poza przedni skraj obrony danego szczebla. Celem przeciwnatarcia wyprowadzonego po uprzednim zerwaniu operacji zaczepnej przeciwnika jest rozbicie jego zgrupowania uderzeniowego i rozwinięcie własnej operacji zaczepnej zmierzającej do opanowania ważnych rubieży i obiektów znajdujących się poza przednim skrajem uprzednio zajmowanej obrony. Może ono być kontynuowane także na terytorium przeciwnika.
Przeciwnatarcie wykonuje swoim drugim rzutem broniący się związek operacyjny przechodzący z obrony do natarcia, czyli zmieniający rodzaj działań. Wyznaczony do przeciwnatarcia związek taktyczny realizuje przedsięwzięcia typowe dla natarcia w skali taktycznej.