XVII.
Przełomem w twórczości La Toura miała być wojna w Lotaryngii, która doprowadziła do zmiany ze scen dziennych na nokturnyK. Secomska, Malarstwo francuskie XVII wieku, Warszawa 1985, s. 40.. Obrazy nocne są bardziej monumentalne niż dzienne, twarze postaci są stypizowane, ich sylwetki zgeometryzowane, a zbędne elementy usunięte. Grupa nokturnów obejmuje co najmniej cztery przedstawienia św. Marii Magdaleny, obrazy: Anioł ukazujący się św. Józefowi, Święty Józef cieśla, Święty Sebastian opłakiwany przez św. Irenę (znanych jest kilka egzemplarzy), Narodzenie, Pokłon pasterzy, Kobieta z pchłą, Hiob wyszydzany przez żonę, Skrucha św. Piotra, Zaparcie się św. Piotra, Gracze w kości.