Tylko dwa jego obrazy opatrzone są datą (są to: Skrucha św. Piotra 1644 i Zaparcie się św. Piotra 1650), co w znaczący sposób utrudnia chronologiczne uporządkowanie jego twórczości. Datowanie obrazów La Toura jest więc również kwestią sporną.

La Tour najpierw malował sceny dzienne, a w późniejszym okresie nocne. Obrazy dzienne charakteryzują się dużym realizmem (czasem wręcz groteskowym), zamiłowaniem do kaligraficznych linii. Źródeł tej pierwszej maniery malarskiej upatruje się w twórczości Jacques’a Bellange’a i innych artystów z Nantes z początku XVII wiekuJ. Thuillier, La Tour, énigmes et hypothèses [w:] Georges de La Tour: Orangerie des Tuileries 10 mai-25 septembre 1972, Paris 1972, s. 43.. Prawdopodobnie pierwsze jego dzieła, datowane na lata 20. XVII wieku, to wizerunki starców (Starzec i Stara kobieta) i seria przedstawiająca Chrystusa i 12 apostołów (zachowana częściowo w formie kopii). Do początkowego okresu twórczości zalicza się też kilka wizerunków św. Hieronima, dalej Bójkę muzykantów, Lirnika zw. też Kobziarzem i Ślepego grajka. La Tour namalował też kilka obrazów dziennych o nieco innej tematyce, takich jak Oszust z asem treflowym, Oszust z asem karo, Wróżka – wszystkie trzy datowane są na lata 20. lub 30.