Ryba był płodnym kompozytorem – źródła mówią o 1100–1400 utworach, głównie o religijnym charakterze, jednak większość jego dzieł zaginęła. Stylistycznie wczesna twórczość Ryby oparta jest na zasadach wczesnego klasycyzmu z przewagą homofonii. Z czasem jednak jego muzyka dojrzewa, a w utworach powstałych po 1800 zbliża się niekiedy do języka muzycznego wczesnego romantyzmu. Ryba jako pierwszy skomponował pieśni świeckie z akompaniamentem fortepianowym do tekstów w języku czeskim.
Twórczość świecka Ryba jako jeden z pierwszych pisał pieśni do tekstów m.in. Vojtěcha Nejedlý’ego, Antonína Puchmajera i Šebestiána Hněvkovský’ego. Największe znaczenie przypisuje się dziś jego pierwszym zbiorom pieśni Zwölf böhmische Lieder i Neue böhmische Lieder.
Najstarszym zbiorem pieśni opartych na tekstach czeskich jest Zwölf böhmische Lieder z 1800 (N 491-502). W tekstach dominują motywy miłosne poezji anakreontycznej, obok których występują motywy patriotyczne. Najpopularniejszą pieśnią w tym zbiorze była kołysanka Spi má zlatá boubelatá, do tekstu Nejedlý’ego. Drugi zbiór dwunastu pieśni ukazał się w 1808 pod tytułem Neue böhmische Lieder (N 503-514). Wśród przeważnie miłosnych lub balladowych tekstów wyróżnia się otwierająca utwór pieśń Na Čechy (Do Czech) z wyraźnym akcentem patriotycznym.