Stanisław Siemieński ps. „Kmicic” (ur. 13 lutego 1897 w Glinojecku, zm. 6 sierpnia 1937 w Otwocku) – major kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 13 lutego 1897 w Glinojecku, w ówczesnym powiecie ciechanowskim guberni płockiej, w rodzinie Józefa...
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach 2 Pułku Ułanów Legionów Polskich. 6 kwietnia 1917 był wymieniony jako uprawniony do odznaczenia austriackim Krzyżem Wojskowym Karola. Wyróżniony ponadto pochwałą na piśmie arcyksięcia Józefa Ferdynanda, komendanta c. i k. 4 Armii.
Od 28 października do 9 listopada 1918 był uczniem klasy „D” Szkoły Podchorążych. Po ukończeniu szkoły został mianowany na stopień podchorążego. 1 marca 1919 Naczelny Wódz mianował go podporucznikiem w piechocie. Pełnił wówczas służbę w Grupie płk. BerbeckiegoDz. Rozk. Wojsk. Nr 27 z 11 marca 1919, poz. 853, jako Stanisław Siemiński.. 20 maja 1919 został przeniesiony z Grupy płk. Berbeckiego do 9 Pułku Ułanów MałopolskichDz. Rozk. Wojsk. Nr 63 z 7 czerwca 1919, poz. 2010, jako Stanisław Siemiński..