Podstawowe założenia Każdy eksperyment NMR składa się z sekwencji impulsów o częstotliwości radiowej (RF). Czas, częstotliwość i moc tych impulsów oraz wielkości odstępów między nimi odróżniają od siebie różne eksperymenty NMR. Prawie wszystkie dwuwymiarowe eksperymenty mają cztery etapy:
Blok przygotowania, gdzie układ dochodzi do równowagi termodynamicznej, a następnie jest wytwarzana (przez zestaw impulsów RF) koherencja wybranego jądra; Ewolucja (czas t1), to czas, w którym magnetyzacja jądrowa podlega swobodnej precesji oraz relaksacji; Blok mieszania, w którym koherencja jest przenoszona z początkowo wzbudzonego jądra do kolejnego jądra związanego z poprzednim oddziaływaniem fizycznym (sprzężenie skalarne, sprzężenie dipolowe itp.) przez serię impulsów; Akwizycja (czas t2), w czasie której sygnał swobodnego zaniku indukcji (ang. Free Induction Decay – FID) jest obserwowany w funkcji czasu, w sposób identyczny jak w eksperymencie jednowymiarowym.
Powyższy schemat jest wykonywany wielokrotnie, dla różnych czasów ewolucji t1, w wyniku czego mierzony sygnał jest funkcją czasów t1 i t2.