W 2004 roku Amerykanin zdobył dwa tytuły mistrzowskie. Pierwszy w Formule Renault 2000, a drugi w Niemieckiej Formule Renault. Jego osiągnięcia przyczyniły się do startu w inauguracyjnym sezonie 2005 Serii GP2. Został drugim kierowcą zespołu iSport, a jego partnerem był Can Artam. Później został pierwszym kierowcą zespołu, a mistrzostwa ukończył na trzeciej pozycji.
Pod koniec 2005 roku wystartował w trzech wyścigach A1 Grand Prix w zespole A1 Team USA. Jego najlepszym wynikiem było czwarte miejsce wywalczone w głównym wyścigu na Autódromo do Estoril.
Formuła 1 2005–2007: Red Bull i Toro Rosso 2005 thumb|left|Scott Speed podczas Grand Prix Stanów Zjednoczonych (2005) W sezonie 2005 Speed podczas Grand Prix Kanady pełnił rolę trzeciego kierowcy stajni Red Bull Racing. Był to pierwszy występ Amerykanina podczas weekendu Grand Prix od czasu zakończenia kariery przez Michaela Andrettiego w 1993 roku.
2006 1 września 2005 Red Bull potwierdził, przedłużenie kontraktu ze Scottem Speedem na rok 2006. Gwarantował on Amerykaninowi starty w piątkowych treningach podczas każdego wyścigowego weekendu. Sytuacja zmieniła się jednak, gdy Red Bull przejął stajnię Minardi.